Ontdekkingstocht

Gedurende de afgelopen vier weken leefden en werkten twee leden van het 'Wycliffe Discovery Team - Ghana' met ons; Cynthia (Amerikaans) en Andrea (Tsjechisch). Ze hielpen het alfabetiseringsproject met de uitvoering van een gender analyse. Één van de doelen van hen was om te ontdekken hoe zijzelf mogelijk in de toekomst in zending gebruikt kunnen worden.

'Cynthia en Andrea ontdekken het plezier van dansen met vrouwen in de kerk'

Ze schrijven over hun indrukken en ervaringen:

Cynthia:
Nadat ik lang nagedacht heb over de ervaringen die ik in Yendi en elders in Ghana opgedaan heb en de ontmoetingen met de mensen hier, ben ik er zeker van dat alle omstandigheden die er toe leidden dat ik met Joke en het personeel van het alfabetiseringsproject zou gaan werken, door God bedacht en gepland is. Elke dag ontdek ik meer van God’s hart voor de Ghaneze mensen en hoe hij ook mijn hart verandert nu ik de mensen in en rondom Yendi begin te kennen. De gastvrijheid en vrijgevigheid die Andrea en ik ervaren hebben tijdens onze bezoeken aan verschillende dorpen was erg byzonder. Toen ik op televisie zag hoe de hele hoofdstad Accra zich opmaakte om mijn Amerikaanse president te ontvangen werd ik me ervan bewust dat deze vorm van gastvrijheid die deel uitmaakt van de Ghaneze cultuur, zich kan uitbreiden van een typisch Ghanees huishouden tot een hele natie! Nadat we verschillende mensen geïnterviewd hadden, heb ik ook ontdekt dat er nog enorm veel werk te doen is als het gaat om in het byzonder gelijkheid tussen mannen en vrouwen, water en sanitaire voorzieningen, gezondheid, alfabetisering en economische ontwikkeling in het Noorden van Ghana.

Ik hoop in contact te blijven met het alfabetiseringsproject, ik heb vooral passie ontwikkeld voor het werk dat onder vrouwen gedaan wordt. Ik hoop binnen een aantal jaren terug te keren naar Ghana, misschien voor een bezoek of om er te werken. Ik denk nu over mogelijke banen waar ik meer ervaring kan opdoen in zaken die te maken hebben met ontwikkelingswerk. Mijn gebed voor mijn vertrek en tijdens mijn verblijf in Ghana was dat God me niet alleen zou helpen te ‘overleven’ maar dat ik hier zou gedijen. Ik ben zo dankbaar dat hij mijn gebeden beantwoord heeft. Ik heb nieuwe vriendschappen ontwikkeld met mijn gastfamilie, kantoorpersoneel en vrienden van Joke en Abukari. Ik ben Abukari en Joke dankbaar dat ze hun huis voor ons geopend hebben en ons iets hebben laten proeven van het leven van zendelingen, waar ik overigens erg van genoten heb.

'Cynthia ontdekt dat calabashes ook aan bomen kunnen groeien'

Andrea:
Voordat ik deze reis maakte, wist ik niet wat ik zou gaan doen. Ik had het moeilijk toen ik in Ghana arriveerde omdat mijn Engels heel beperkt is. Het was moeilijk om mijn Amerikaanse teamleden te begrijpen en daarnaast degenen die Ghanees-Engels spreken. Ik heb voortdurende gebeden dat God me zou helpen om de mensen om me heen te begrijpen. Nadat ik een week met Cynthia in Yendi doorgebracht had, vond ik het wat gemakkelijker om eenvoudige conversatie in het Engels te voeren.

Ghana is een prachtig land. Ik ben dankbaar dat ik deel uit mocht maken van het leven van Abukari en Joke, ze deelden hun tijd en middelen met ons. Door een tijdje met hen te leven, heb ik een idee gekregen van hoe het leven van zendelingen eruit ziet. De tijd die ik doorgebracht heb in de dorpen en vragen te stellen over zaken die te maken hebben met gelijkheid tussen mannen en vrouwen, culturele normen, tradities, etc. is ook een enorm verrijkende ervaring voor mij geweest. Daarnaast heb ik ook geholpen met het vertalen van zondagschoolmaterialen van het Nederlands naar het Dagbani en Likpakpaaln.
Elke dag dank ik God voor het feit dat ik met zoveel plezier in Ghana mag zijn. Deze ervaring heeft echt mijn leven veranderd, mijn ogen zijn geopend voor nieuwe dingen, mensen, culturen en talen. Als ik terugga naar huis wil ik me erop toeleggen om voor Ghana, Yendi, het alfabetiseringsproject, en Abukari en Joke te bidden omdat zij mijn leven op een hele nieuwe manier beinvloed hebben. Maar bovenal wil ik onze almachtige God danken.

'Ontdekken dat het leven van zendelingen ook heerlijk ontspannend kan zijn'

'Andrea leert Cynthia fietsen als onderdeel van de "ontdekkingstocht"'

Menu

Wat we vandaag gegeten hebben?

Scharrelkip met gestampte yam (fufu)
en een hete soep gemaakt van tomaten, uien en rode peper.

' voorbereiding fufu'

Als toetje fruitsalade met fruit uit eigen tuin;

papaja en banaan, helaas waren onze mango's op.

'onze banaanen'

'onze papaja'

Geluk, ongeluk

ZUGUSUG BI LOORA, ZUGUBIEGU N – LOORA

Deze Dagbani spreuk betekent letterlijk, ‘geluk verspreidt zich niet, ongeluk verspreidt zich.’. De betekenis van de spreuk suggereert dat we meestal geen voordeel halen uit het geluk dat anderen hebben maar dat we wel vaak getroffen worden door ongeluk van anderen. En zo hebben we de laatste twee weken ervaren. Het is een kettingreactie geweest van ziektes die we aan elkaar door lijken te geven als een ‘echt gezin’. Het begon allemaal met Samuel die een zware malaria aanval had met 40 graden koorts terwijl Abukari op dat moment in Tamale was met de auto. Het was daarom niet eenvoudig om Samuel naar het ziekenhuis te krijgen. Hij was te zwak om op een motor te zitten (die zijn meestal wel voorhanden) en er moest uiteindelijk een locale taxi geregeld worden om Samuel en Joke op te halen terwijl er iemand anders op Micah moest passen. Na bloedonderzoek bleek dat de malaria parasieten veelvuldig in Samuel’s bloed aanwezig waren en kreeg hij direkt een kinine injectie, later gevolgd door een infuus thuis onder de supervisie van een verpleegkundige uit het ziekenhuis aangezien de muggenpopulatie (de verspreiders van malaria) in het ziekenhuis ons niet erg aanmoedigde om Samuel daar te laten opnemen. Het duurde nog twee dagen voor de koorts zakte. Hij heeft een week kinine geslikt en was na anderhalve week weer helemaal de oude.

Joke volgde daarop met zware hoofd- en maagpijn waardoor al haar energie wegebte. Net daarna kreeg Abkuari malaria en daarna volgde Micah met hoge koorts. Omdat we zo bang geworden waren na de ervaring met Samuel gaven we hem direkt medicatie tegen malaria. Maar na twee dagen had hij nog steeds hoge koorts en besloten we hem ook naar het ziekenhuis te brengen. Uit bloedonderzoek bleek dat hij geen malaria (meer) had maar dat het ijzergehalte in zijn bloed erg laag was. We waren niet zo heel blij dat de arts opnieuw malaria medicatie voorschreef en we besloten daarom ruggespraak te houden met een collega zendelinge die verpleegkundige is in Accra (700 km bij ons vandaan), Zij schreef een antibioticakuur voor en prijs God, gisteren zakte Micah’s koorts. Dus het zijn weken van medicatie en verpleging geweest, elkaars polsen voelen en temperatuur opnemen.

Gisteren (10 juni) gingen we opnieuw naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek voor de jongens. Ze hebben allebei nog malaria. Bid voor verdere genezing.

'de twee jongste patienten!'

Dank God voor:

• ons leven en werk hier in het noorden van Ghana.
• dat het met ons allemaal weer beter gaat.

Bid God voor:

• bescherming tegen ziektes en kracht – vooral Joke is wat uitgeblust.
• artsen en verplegend personeel; er zijn er veel te weinig waardoor de werkdruk voor hen enorm groot is.

Alweer Slangen!

Deze keer een kijkje in de klas van Samuel (North Eastern Christian Academy, Yendi). Elke vrijdagochtend help ik een uurtje in Samuel's klas met wat knutselwerk.

Zoals op de foto's te zien is wordt er flink geknipt en geplakt.

Het eindresultaat - mooie gekleurde slangen!

BIDDEN EN DANKEN

Dank God voor:

• De mogelijkheid voor Samuel om een school in Yendi te bezoeken.


• Water! Gedurende een periode van vier weken werd er geen water door de waterleidingen gepompt in Yendi omdat de transformator bij het pompstation het begeven had. Gelukkig hadden we net genoeg voorraad in onze ondergrondse watertank opgeslagen om de periode door te komen.
  

Bid voor:

• Een goede ontwikkeling van Samuel en Micah.
• Voor voldoende regen; ook al is het regenseizoen vroeg begonnen, er is nog onvoldoende regen gevallen om mais te gaan verbouwen, een gewas waar mensen voor hun dagelijks voedsel afhankelijk van zijn.
• Een voortdurende goede verstandhouding tussen Moslims en Christenen nu meer Moslims zich lijken open te stellen voor het Evangelie.
• Troost voor een Amerikaanse zendelinge, Kim en haar twee zonen, ze hebben hun man en vader vorige week (15 Mei) in een ongeluk met een exploderende gasfles verloren (klik hier voor artikel).

Vrienden en familie

'Met vriendjes buitenspelen'


'Samuel en Micah met hun opa en oom in Tamale. Ze droegen allemaal speciale kleding omdat ze een traditionele samenkomst bezochten'

Slangen!

Het regenseizoen is begonnen. De mensen kijken meestal met verlangen naar dit seizoen uit. De regens geven verkoeling na een lange periode van hitte en stof. Maar nog belangrijker, ze geven hoop op voedsel; in deze tijd van het jaar beginnen voedselvoorraden van het voorgaande regenseizoen namelijk op te raken. Zodra de eerste regens vallen, zie je met name de mannen vroeg in de ochtend in oude kleren op pad gaan. Sommigen hebben een fiets, anderen lopen naar hun land. De twee gereedschappen die ze meestal bij zich dragen zijn een lang kapmes en een 'hoe', een ijzeren schep aan een gebogen stok waarmee ze het land omploegen. Maar het werken op het land is niet zonder gevaren. In deze periode worden veel boeren door giftige slangen gebeten, soms met de dood tot gevolg.

In de afgelopen week hadden we zelf een slang in huis. Er zijn hier hele dunne giftige slangen die soms onder de deuropeningen naar binnen kruipen. Gelukkig gebeurde dat 's avonds en merkten we de slang tijdig op voordat hij zich ergens in een hoekje verstopte. Micah is gek op ongedierte en regelmatig komt hij triomphantelijk met een regenworm, torretje of krekeltje aanzetten. Het verschil tussen een lange regenworm en een kleine dunne slang is hier in Ghana niet zo heel groot. Inmiddels is uiteraard het gat onder de deur gedicht.

We krijgen ook regelmatig bezoek van mensen met slangenbeten. Afgelopen week gebeurde dat twee maal. De eerste persoon die kwam was door een dikke korte slang in zijn hand gebeten die zich verstopt had tussen de 'poot yams'. Hij wist de slang van zich af te schudden en dood te maken. Met de dode slang kwam hij naar ons toe. De tweede man was aan het wieden op zijn land en werd door een slang in zijn been gebeten.

"de korte dikke slang"

Wat moeten die mensen bij ons thuis zullen jullie je misschien afvragen. Een zendeling die in het verleden met onze kerk werkte heeft een 'schokker' geintroduceerd. Een schokker is een klein apparaatje dat we hier lokaal kunnen laten maken waarmee je stroomstoten rond de beet van de slang kunt geven waardoor het eventuele gift dat de slang naar binnengespoten heeft, geneutraliseerd wordt. Een dergelijke behandeling van een slangebeet kost misschien omgerekend 1 euro en dat is voor vier nieuwe batterijen (de behandeling moet overigens wel binnen een uur plaatsvinden). Een behandeling in het ziekenhuis kost meestal 50 tot 150 euro!

"de schokker"

"gebruik van de schokker"

In veel dorpen waar we een kerk hebben, hebben we de schokker geintroduceerd en uiteraard hebben we er zelf een in huis voor de mensen in onze directe omgeving. De schokker dient in de eerste plaats om mensenlevens te redden maar het geeft ons ook de gelegenheid om bruggen te bouwen voor evangelisatie; een woord van bemoediging, een kort gebed, wat te eten of te drinken of alsnog medische zorg mocht het voor de behandeling met de schokker te laat zijn, heeft menig slachtoffer aan het denken gezet.

Dank God:

• voor een vroege start van het regenseizoen

Bid God:

• voor een goed regenseizoen
• voor bescherming van de boeren
• voor fondsen zodat we meer schokkers kunnen laten maken (een schokker kost 10 euro maar wordt voor 5 euro aan de dorpen verkocht)
• dat door de liefde en bewogenheid van de 'schokker dienst' mensen getrokken zullen worden naar the 'Grote Schokker'! (Num 21:8)
  

Vrede!

'Moskee in Tamale'

Sommigen van jullie zullen zich misschien herinneren dat we in April 2006 over Rahman geschreven hebben. Rond die tijd kwam hij bij ons op bezoek in Yendi. Toen hij nog jong was heeft hij de Koran leren lezen in het Arabisch. Daarnaast heeft hij ook de Koran bestudeerd. Daarom kon hij gebeden in de Moskee leiden en mensen zochten hem op om advies te vragen in tijden van moeite, hij ontving daarom ook de titel 'Malam'. Omdat hij die titel heeft, respecteren familie en mensen uit zijn omgeving hem enorm. Over de afgelopen jaren is hij ook betrokken geweest bij een dialoog tussen Moslims en Christenen. Abukari en Rahman zijn neven en goede vrienden, ze bezoeken elkaar regelmatig. Toen Rahman ons drie jaar geleden opzocht, werd er net een nieuwe Moskee in ons dorp geopend en als een dominee was Abukari daarbij uitgenodigd. Hij ging er samen met Rahman naar toe. Tijdens de toespraken sprak de Imam vaak over de 'gevaren' van het Christendom. Nadat de plechtigheid over was, sprak Rahman hier zijn verbazing over uit, 'waarom preken ze niet over Islam en hoe je als Moslim moet leven?' Hierop volgde een lang gesprek tussen Abukari en Rahman. Samen bestudeerden ze versen uit de Bijbel en de Koran. Uiteindelijk zei Rahman dat hij binnen de Islam de echte blijdschap en vrede mist die hij wel vindt in het Christendom en dat hij daarom Christen wilde worden. Dit was een enorme doorbraak; we hadden meer dan vijf jaar voor hem gebeden. Het was ook een doorbraak omdat hij zo diepgeworteld was in de Islam en om zijn positie in de gemeenschap. Sindsdien heeft Rahman regelmatig onder druk gestaan van mensen die gehoord hebben dat hij Christen geworden is.

Sinds dat moment,drie jaar geleden heeft Rahman in het geheim een kerk bezocht terwijl hij ook nog regelmatig naar de Moskee ging om de vrede te bewaren tussen zijn familie, vrienden en de gemeenschap. In deze jaren van verstoppertje spelen is er veel gebeurd. Rahman probeerde zijn nieuwe geloof geheim te houden maar dit was niet mogelijk omdat zijn nieuwe leven in Christus hem verraadde; hij gedroeg zich anders dan voorheen. Als z'n vrienden hem vroegen waarom hij zich anders was gaan gedragen was zijn antwoord simpel: "Het is Jezus". Sommige vrienden namen dit antwoord niet licht op en besloten om de gemeenschap waar Rahman uitkomt tegen hem op te zetten. Mensen in zijn omgeving lachten hem uit als ze hoorden dat Rahman nu een volgeling van Jesus was.

'Na het gebed in de Moskee'

Afgelopen week bereikte het nieuws een oudere Iman van wie Rahman indertiijd onderwijs ontvangen heeft in Islam, de Koran en de aanverwante gebruiken. Hij besloot Rahman met drie andere Imams te bezoeken. Tijdens de ondervraging, bevestigde Rahman dat wat ze over hem gehoord hadden waar was. De oudere Imam begon ongecontroleerd te huilen en zei, "zelfs als je een onverantwoordelijk iemand zou zijn, of een alcoholist zou dat beter zijn dan een Christen." Aan het einde van hun bezoek leende een Imam Rahman's enige Bijbel..... Nadat hij door dit alles gegaan is, besloot Rahman dat het nu tijd is om het nieuws volgende week openlijk aan zijn familie te vertellen. Hij heeft nu ook besloten zich aan te sluiten bij een kerk met veel Dagomba Christenen in de omgeving waar hij woont. Rahman heeft jullie gebed, ondersteuning en bemoediging hard nodig om door deze stormen te zeilen.

BID:

• voor Rahman, dat hij in staat zal zijn om te volharden ondanks de druk van familie en zijn omgeving

• voor Rahman's vrouw Samira, voor haar is de situatie erg ongemakkelijk en min of meer een 'afgang'
• dat veel Dagomba mensen die het licht gezien hebben, aangemoedigd zullen worden dezelfde stap te nemen als Rahman ondanks de druk die dat oplevert
• dat Rahman nieuwe vrienden zal vinden die hem zullen helpen op zijn Christelijke reis.