Verjaardagen!

Zoals jullie in onze laatste nieuwsbrief hebben kunnen lezen hebben Samuel en Micah net hun derde en eerste verjaardag gevierd. 't Wordt hoog tijd om jullie te informeren over hun dagelijkse activiteiten.

Micah is een zeer actief jongetje - hoe meer actie, hoe leuker hij het vindt. Hij is de beste klimmer in huis en klimt op alles wat maar mogelijk is. Hij is gek op Samuel en alles wat zijn grote broer doet, wil hij nadoen. Als hij ergens een fiets ziet of zelfs een motor is hij niet meer te houden en wil hij erop zitten en het liefst nog rijden ook natuurlijk. Hij brabbelt heel wat af in een voor ons nog onbekende taal hoewel er een paar woordjes zijn die we herkennen, 'dag' en 'naa' (een groet in het Dagbani).

Samuel is de grote verzamelaar; takjes, steentjes, blikjes, blaadjes, alles sleept hij mee naar binnen en zijn van grote waarde in zijn ogen. Hij is gek op verse pinda's en mais. Hij speelt graag buiten met zijn Ghaneze vriendjes en vriendinnetjes maar kan ook genieten van lekker alleen binnen spelen met zijn trein, duplo of ander speelgoed. Hij tekent en verft graag.

'Micah met papa op the motor'

'Samuel en Micah samen op een fiets'

'plezier op de driewieler'

Voor de verjaardagen van Samuel en Micah hebben we een grote zandbak bij ons huis gemaakt. Niet alleen Samuel en Micah vinden dat geweldig maar de buurkinderen ook. Vorige week telde ik 23 kinderen in de zandbak!

'spelen in de zandbak'

Sinds vorige week gaat Samuel naar een nieuwe school, 'North Eastern Christian Academy'' (NECA). Het is nog even wennen; nieuwe leerkrachten, kinderen en schoolomgeving maar tegelijkertijd is het wat school betreft een vooruitgang. Veel scholen in Ghana zijn nogal leerkrachtgericht en de klassen zijn erg vol. Deze school probeert meer kindgericht te werken en de klassen zijn kleiner waardoor er meer individuele aandacht is. De school is een week oud en heeft ook nog heel wat zaken te regelen om het geheel goed op poten te zetten maar het belooft iets goeds. Ze hebben zelfs speelgoed voor de jongere kinderen, lezen boekjes met ze en doen creatieve dingen. Voor jullie is dat misschien niet verbazingwekkend maar voor scholen in Ghana is dit behoorlijk uitzonderlijk.

Ben je een leerkracht en Christen en wil je de uitdaging aangaan om een tijdje als vrijwilliger op de school te komen werken dan ben je van harte welkom!


Dank God voor:

• de levens van Samuel en Micah en de blijdschap die ze ons dagelijks geven

• de vele vriendjes die ze hebben en de mensen die voor ze zorgen als wij aan het werk zijn

• de nieuwe school in Yendi
  

Bid voor:

• de lichamelijke, emotionele en geestelijke ontwikkeling van Samuel en Micah

• wijsheid bij de opvoeding in een cross-culturele omgeving

• de nieuwe school van Samuel, voor de kinderen en de leerkrachten dat iedereen snel gewend zal raken aan de nieuwe leeromgeving

Hoe 40 minuten 24 uur werden

Wat bedoeld was als een korte trip van 40 minuten draaide uit op een modderreis van 24 uur. Vorige week hadden we een vergadering in Tamale over het hostel 'Tahima Yili' (Huis van Hoop) met een paar van de comité leden. Een van deze mensen woont helemaal aan de andere kant van de stad en had geen vervoer naar huis, dus besloot ik (Abukari) haar na de vergadering met de auto thuis te brengen. Haar huis ligt aan de rand van Tamale , waar nog geen wegen aangelegd zijn. Hoewel we weten dat in deze tijd van het jaar vanwege de hevige regens op sommige plaatsen onmogelijk gereden kan worden,waren we zo druk aan het praten over zaken van het hostel, dat we vergaten een bepaalde plaats te omzeilen in de toegangsweg naar haar huis. Op het moment dat we de auto voelden wegzakken in de kleigrond, was het te laat. Omdat de auto beladen was met vloertegels voor de uitbreiding van ons huis in Yendi, was het onmogelijk om hem er met de four wheel drive uit te krijgen.

'overzicht van de calamiteit'

Wat te doen? Gelukkig werkte het mobiele network, en ik kon de chauffeur van een kiepauto bereiken. Hij kwam mij te hulp. Dichtbij onze auto draaide hij zijn truck maar helaas begonnen zijn banden ook weg te zakken in de modder, en voordat we de kans hadden om iets te redden, stond de kiepauto net zo vast als onze auto. Abu, de chauffeur van de truck belde een van zijn college kiepauto chauffeurs. Die gaf ons weer hoop. Over de telefoon verzekerde hij ons dat hij nog nooit in zijn loopbaan als chauffeur van de truck had vastgezeten met zijn auto. Hij kwam snel bij onze gestrande voertuigen, en nam de toestand in ogenschouw. Op aanwijzingen van een aantal toeschouwers bracht hij zijn truck steeds dichterbij. Maar bij de laatste stuurbeweging om zijn voertuig in de beste positie te brengen om ons eruit te trekken, begon de modder ook zijn wielen op te zuigen. Heftige pogingen van de chauffeur om de toestand te redden, liepen op niets uit. Intussen was het half negen ‘s avonds, erg donker en we hadden allemaal honger. We besloten om het voor vandaag op te geven. We belden een vriend die niet zover van de ‘rampplek’ woonde en hij kwam om ons allemaal een lift naar huis te geven.

De volgende morgen zochten we in Tamale naar iemand die bereid zou zijn om zijn tractor te verhuren, zodat wij onze reddingsoperatie konden voortzetten. Rond half negen waren we terug op het toneel met een tractor, twee dommekrachten, stenen en twee mannen om de apparatuur te bedienen. Vrienden en familie hadden van het avontuur gehoord en enkele sterke mannen kwamen om te zien of ze konden helpen. Een boer die onderweg was naar zijn land, stapte van zijn fiets en schudde zijn hoofd toen hij de gestrande voertuigen zag. Hij zei: “Ik was van plan om naar het land te gaan, maar nu ik dit zie, moet ik wel helpen om de voertuigen eruit te krijgen.”

'het reddingsteam'

Toen begon het zware werk aan de eerste kiepauto – graven, stenen en takken onder de wielen leggen, duwen en trekken. Op sommige plekken zakten de mannen wel tot hun knieën in de modder. Eindelijk, om elf uur kregen we de eerste truck er uit. Rond twaalf uur stond de tweede op vaste grond.

'de geredde kiepauto’s terug op vaste grond’

Toen was alleen onze auto er nog, en om ongeveer twee uur, bij de tweede - geslaagde - poging om onze auto los te krijgen, raakte de tractor vast! Op dat moment kreeg ik de beschikking over een camera om een indruk vast te leggen van de situatie. Eindelijk, pas na vier uur ‘s middags, waren alle voertuigen uit de modder en we reden met elkaar naar betere wegen. Om vijf uur kwam ik eindelijk thuis met een erg vuile auto. Ook al was het hard werk en een lange dag, toch hadden we samen veel plezier, ook met grote verhalen over vastzittende auto’s!

'redding van de tractor'

'onze auto weer op de weg'

WILT U BIDDEN VOOR:

• Een geode gezondheid; we zijn sinds onze terugkeer naar Ghana eind juni allemaal een paar keer ziek geweest.

• Bescherming tegen overstromingen; in Noord Ghana én in de landen ten noorden van ons heeft het veel geregend. Om overstromingen in Burkina Fasso te voorkomen, heeft men gisteren een dam open moeten zetten; dat heeft binnen enkele dagen invloed op de rivieren in Ghana. De regering heeft mensen die dicht bij de rivieren wonen of daar hun land hebben, al gewaarschuwd om hun bezittingen te evacueren en alle oogsten die gerijpt zijn te bergen (in plaats van ze net als graan te laten drogen). Omdat de rivieren ook in Ghana al begonnen zijn om buiten de oevers te treden zijn de mensen bang voor een nieuwe ramp net zoals de overstromingen van vorig jaar.

• Het voltooien en openen van het hostel 'Tahima Yili'; we hopen het hostel voor studenten bij de start van het nieuwe schooljaar(de eerste week van September) te openen en er moet nog veel werk verzet worden. Bid ook voor de selectie van studenten, zodat zij die het het meest nodig hebben toegelaten worden. (zie het hoofdstuk Bouwen, Bouwen, Bouwen - 22.09.2008).

"Neem deze Bijbel, leer eruit......."

“Wie zijn mijn moeder en mijn broeders?”, vroeg Hij. En rondziende over degenen die in een kring rondom Hem zaten, zei Hij : “Zie mijn moeder en mijn broeders. Al wie de wil Gods doet, die is mijn broeder en zuste en moeder.”
Marcus 3:33-34.

Bovenstaand Bijbelgedeelte manifesteerde zich in het leven en sterven van Mba Yakubu. Wijlen Yakubu werd Christen toen hij ongeveer 50 jaar was. Hij woonde in Kayong, een traditioneel dorp in de omgeving van Yendi. Hij was de enige Christen in de hechte gemeenschap van ongeveer 600 mensen. Achttien jaar lang liep hij elke zondag 32 km heen en 32 km terug naar een ander dorp voor de kerkdienst. Hij werd veracht, beledigd en belachelijk gemaakt door familie, vrienden en de gemeenschap. Eind juli riep de Heer Yakubu Thuis.

Het hele dorp wilde echter niets te maken hebben met zijn lichaam, omdat hij christen was. Dus kregen wij een SOS bericht (we wonen ongeveer 50 km daarvandaan) waarin ons werd verteld dat hij gestorven was en kwamen we onmiddellijk in actie en gingen erheen om hem te begraven. Op de dag van de begrafenis brachten ongeveer 100 gelovigen de nacht door in dat afgelegen dorp. We dansten en zongen om te danken voor het leven van die toegewijde dienaar van Christus.

'dansen uit dank voor het leven van Mba Yakubu'

Tijdens de begrafenisdienst kwamen de meeste dorpelingen hun nieuwsgierigheid bevredigen (naar het meemaken van een christelijke begrafenis voor de eerste keer) en we hadden de kans en het voorrecht om hen het Evangelie te verkondigen. We daagden hen ook uit om elkaar lief te hebben en in eenheid te leven. Zij verbaasden zich dat ter wille van één man honderden mensen uit de hele regio bijeen waren gekomen – in Christus zijn we allen – ook al wonen we ver van elkaar – één gezin geworden. Het was een grootse verkondiging en getuigenis van broederliefde van de christelijke minderheid in dit deel van de wereld.

'een collecte gehouden tijdens de begrafenis die verdeeld wordt onder de broers en de weduwe'

Op zijn ziekbed had Yakubu Abdulai, de zoon van zijn broer, laten komen en hem zijn Bijbel gegeven en gezegd: “Neem deze Bijbel, leer eruit en laat je leven erdoor geleid worden.” Samen met alle kerkleiders hebben we gebeden en Abdulai aanbevolen in de zorg van de Heer. Sindsdien onderhoudt de jonge man contact met de kerk waarvan zijn oom lid was.

Yakubu heeft in zijn leven gezaaid en wij verwachten en bidden om een overvloedige oogst.

GEBEDSPUNTEN

• Willen jullie bidden om gezondheid, omdat we deze maand kampen met malaria.

• Bid voor de vrouw en de familie van Yakubu opdat de getuigenissen die ze hebben gehoord hen zal brengen tot geloof in Jezus Christus

• Bid voor Abdulai dat hij zich zal richten op de Bijbel en als Elia en Elisa een dubbel deel van de geest van zijn oom zal ontvangen

• Bid dat de mensen in Kayong die belangstelling hebben getoond in de leven brengende boodschap van Jezus het Licht zullen zien

Foto's Tijdens Ons Verlof!

Na een erg goede en intensieve verlofperiode in Nederland brachten we een paar dagen door aan het strand bij Cape Coast voordat we eind juni naar Yendi terugkeerden. We hadden een erg goede, prettige reis tot het laatste stuk van 100 km van Tamale naar Yendi. Het laatste uur van de reis hadden we een klapband, een steen tegen de voorruit en zo’n heftige stortbui dat we een poos aan de kant van de weg moesten staan. Gelukkig kwamen de klapband en de stortbui niet op hetzelfde moment, dus werden we niet doorweekt.

De kinderen hebben zich weer goed aangepast – Samuel vindt het schitterend om weer in ons eigen huis te zijn en alle mensen die hij tegenkomt herkent hij nog heel goed.

Verlof Fotos:

'laatste gezinsfoto'

'sneeuw met Pasen: genieten!'

'Abukari aan de nieuwe haring; genieten!'

'een korte strandvakantie voor de terugreis naar Yendi: genieten!'

VOOR WIE WIL BIDDEN

Dank God voor een heel fijn verlof en een veilige terugreis en een goede gewenning, vooral voor de kinderen.

Bid voor ons als we ons werk en andere dagelijkse activiteiten weer oppakken, zodat we een goede balans kunnen vinden tussen gezinsleven en werk.

Werken als Partners - het laatste nieuws over de hulp na de over stroming

"Een individueel evangelie zonder een sociaal evangelie is een ziel zonder een lichaam en een sociaal evangelie zonder een individueel evangelie is een lichaam zonder een ziel. Het ene is een geest en het andere een lijk."

We waren erg blij om de afgelopen zomer enige tijd met verlof in Nederland te zijn en we hebben genoten van de vriendschap en het samenzijn met familie, vrienden en supporters. De tijd die we hebben besteed aan het vertellen over ons werk, toonde ons opnieuw het enorme belang van onze verbondenheid met jullie allemaal.

Tijdens ons verlof was Abukari een tijdje in Duitsland bij de organisatie ‘Call of Hope’, een van onze partner organisaties, waar hij verslag uitbracht over de hulp die de Bible Church of Africa had geboden na de verwoesting die vorig jaar was veroorzaakt door de overstromingen in Noord Ghana.

Toen men hoorde van de overstromingen vorig jaar augustus stuurden kerken in Duitsland en Oostenrijk onmiddellijk giften via ‘Çall of Hope’ om de hulp te ondersteunen. Deze vlotte en positieve respons op de toestand waarin de slachtoffers waren geraakt, waren echt daden van liefdedienst, die voor ons een bevestiging zijn van van ons geloof en eenheid in Christus. We willen jullie ook vertellen hoe deze giften zodanig indruk gemaakt hebben dat het een blijvende herinnering zal achterlaten bij al de locale kerken, gemeenschappen en mensen die hulp hebben ontvangen.

De giften zijn gebruikt om mais, bonen en andere granen (alle voor voedsel) te kopen, voor de bouw,en reparatie van kerken en enkele huizen, aankoop van zaden (om te planten) en wat kleding. De hulpgoederen werden gedistribueerd over vijf districten, n.l. het platteland rond Tamale, Yendi, Gushiegu en Karaga, Navrongo en Saboba /Chereponi. De ontvangers (zij die het ergst getroffen waren) werden geselecteerd door locale hulp comité’s.

Mais
Een eerste prioriteit was het verlichten van de behoefte aan voedsel, omdat de mensen niet wisten hoe ze zich moesten voeden tot de volgende oogst. Er werden 287 zakken mais en graan gekocht en verdeeld over honderden huishoudens die dat het meest nodig hadden. Dit was echt een gebedsverhoring en de voedseluitdeling deed de gemeenschapszin herleven en het “wij”gevoel onder broeders en zusters. Daarnaast werden veel christenen versterkt in hun geloof en anderen die mee deelden werden uitgedaagd.

'een aantal van de 287 zakken mais die waren gekocht'

'uitdelen van mais'

Herstelde kerken
Met de fondsen konden we twee beschadigde kerken herstellen. Op die manier konden weer gezamenlijke kerkdiensten in die dorpen gehouden worden. Dit was echt noodzakelijk omdat het regenseizoen snel naderde. De gemeenten van deze kerken zijn erg dankbaar dat het mogelijk was hun beschadigde kerken weer op te bouwen tot eer van God.

'De herstelde kerk in Sambu'

Bouw en herstel van huizen
We konden drie huizen herbouwen voor gezinnen van wie het huis helemaal vernield was door de overstroming. Het was geweldig de vreugde en voldoening af te lezen van de gezichten van de families van wie de huizen werden herbouwd. Een van de mannen zei: ‘Inderdaad, in Christus hebben we een grote familie die zich zelfs uitstrekt naar Duitsland – de liefde van Christus is niet aan afstand gebonden’ we konden ook twee zwaar beschadigde huizen herstellen.

'Nabila huis in aanbouw'

'De Issakhu familie waarvan het huis is hersteld'

Zaden
We hebben een aantal boeren kunnen helpen om wat zaad te kopen ter voorbereiding op het komende seizoen.

Namens alle mensen en dorpen die geprofiteerd hebben van deze hulp, wil het Hulp Comité in Ghana zijn diepste dank overbrengen aan Call of Hope, Duitsland en aan al onze gebedsvrienden en financiële supporters die bijgedragen hebben aan de hulp en zoveel liefde aan onze mensen hebben betoond. Het heeft heel veel betekend.

GEBEDSPUNTEN:

• bid om een goede oogst dit jaar

• bid dat we nog meer fondsen kunnen werven om mensen te helpen die nog kapotte huizen hebben.

Een beker schoon drinkwater!

Ik verzeker je: wie jullie een beker water te drinken geeft omdat jullie bij Christus horen, die zal zeker beloond worden.’
(Marcus 9:41)

Binnen ons Literacy & Development Programme (Alfabetiserings en Ontwikkelings Programma, LDP), onder het Dagomba volk is een nieuwe afdeling opgericht – ‘Community Development Department’ (afdeling voor de ontwikkeling van dorpsgemeenschappen). Deze afdeling houdt zich vooral bezig met de identificatie van andere ontwikkelingsbehoeften in de gemeenschappen naast alfabetisering van volwassenen. De identificatie van deze behoeften helpt ons om ons alfabetiserings- en ontwikkelingsprogramma;s effectiever te maken door te zorgen voor een uitgebreide en duurzame benadering van armoedebestrijding en ontwikkeling.

Het doel van LDP is dat de mensen die deelnemen aan onze alfabetiseringsklassen zich bewust worden van hun eigen ontwikkelingsbehoeften en hen te stimuleren om zelf activiteiten te ontplooien voor individuele maar ook dorpsontwikkeling en daarnaast hulp te vinden bij andere ontwikkelingsorganisaties. We willen graag dat zij levende bewijzen worden van hoe alfabetisering kan leiden tot positieve verandering; door ontwikkelingsactiviteiten te koppelen aan ons alfabetiseringsprogramma zal men zich bewust worden en zich realiseren hoe alfabetisering een sleutel is voor verdere bevordering op elk terrein van de basisbehoeften.

Eerder dit jaar heeft de afdeling een eenvoudig basis onderzoek uitgevoerd in 20 van de dorpen waar LDP werkt. Het doel van dit onderzoek was om enige basisbehoeften van de dorpen in kaart te brengen en te classificeren. Dat, naast de onderwijsbehoefte waaraan LDP door de jaren heen al deelnam. In totaal namen 1226 mensen hieraan deel. Het onderzoek onthulde dat veel van de basisbehoeften direct verbonden waren met gezondheid, water en sanitatie, landbouw, emancipatie en onderwijs.

'typisch Dagomba dorp'

In elke gemeenschap waar het basisonderzoek werd uitgevoerd, werd een Community Development Facilitator (iemand die de ontwikkeling van de dorpsgemeenschap begeleidt - CDF) aangesteld, om de ontwikkeling van de gemeenschap én emancipatie gerelateerde programma’s van het LDP te begeleiden. Er werd voor hen een trainingsprogramma van 4 dagen opgezet waarin gemeenschaps ontwikkelingsdoelen zoals gezondheid, water en sanitatie, landbouw, conflictbeheersing, het stichten van vrede en de rol van de leiders van de gemeenschap bij de ontwikkeling werden besproken.

Hierop werd een vervolgworkshop voor de CDF’s georganiseerd over schoon drinkwater en sanitatie. In Ghana moeten veel mensen drinkwater halen uit rivieren of waterreservoirs. Enkele dorpen hebben putten maar die kunnen vaak opdrogen in het droge seizoen, of het mechanisme gaat stuk en de mensen moeten ergens anders water halen. Het gebruik van water uit rivieren of reservoirs voor drinkwater vormt een gevaar voor de gezondheid van mensen omdat het vervuild kan zijn en als het niet goed behandeld wordt voordat men het drinkt kan het ziekten veroorzaken.

'drinkwater halen uit rivieren'

In de workshop werden de CDF’s gewezen op de gevaren van water drinken uit bronnen die niet schoon zijn en aan hen werden daarna verschillende methoden geleerd om het water vóór het drinken te behandelen. Eén van de manieren om water te behandelen is filteren voordat men het drinkt, zodat voorkomen wordt dat men de guinea worm (draadworm) ziekte krijgt.

Aan het eind van deze workshop kregen de CDF’s de opdracht om een trainingsprogramma van 8 weken (één les per week) op te zetten over water en sanitatie voor de mensen in hun dorp en ze kregen in totaal 200 filters om mee te nemen naar hun dorpen en daar te demonstreren wat ze geleerd hadden. Het deed ons goed te horen dat in totaal 400 mannen en vrouwen in de 20 dorpen waar de CDF’s vandaan kwamen, hebben deelgenomen aan deze cursus van 8 weken en uiteindelijk 230 van hen een certificaat hebben gekregen. Uit een vervolgonderzoek in elk van de dorpen bleek dat de huishoudingen die een waterfilter hadden gekregen daar goed gebruik van maken.

'uitdelen van certificaten'

We zijn erg dankbaar dat door jullie gebed en door de financiële ondersteuning we het Dagomba volk een ‘beker schoon drinkwater’ kunnen bieden. Jullie kunnen zich voorstellen dat in dit hete en stoffige klimaat dit echt verfrissend is. Deze nieuwe strategische ontwikkeling van het LDP vereist echter nieuwe financiële ondersteuning. Tot nu toe hebben we ongeveer 60% van de begroting voor 2008 kunnen krijgen, en daarom zijn we erg beperkt in de uitvoering van onze plannen. Wilt u met ons bidden om meer organisaties/partners die ons willen helpen om de armoede in deze gemeenschappen te verlichten.

Dank God voor:

• schoon drinkwater(!). Voor velen van ons is het zo gewoon en gemakkelijk om eraan te komen dat we het niet eens waarderen.

• de gelegenheid die we hebben om de liefde van Christus met mensen te delen door alfabetisering en ontwikkelingsactiviteiten

• de velen die samenwerken met ons alfabetiseringsprogramma en die bereid zijn om anderen in hun gemeenschap te onderwijzen en op te leiden

Bid voor:

• dat de velen die we ontmoeten en opleiden iets zullen ervaren van de liefde van Christus door wat wij doen

• dat wat de mensen leren echt van nut is voor hen en hen helpt om te zorgen voor hun basisbehoeften en ook voor die van vele anderen

• dat andere organisaties naast ons programma gaan staan om de armoede van de mensen te verlichten ook op andere terreinen dan scholing

• meer partners die ons alfabetiseringsprogramma mee willen financieren
  

Bouwen, Bouwen, Bouwen

Deze tijd bewegen de gesprekken in ons huis zich rond ladingen rivierzand, zakken cement, ijzeren buizen, stenen nat houden, afmetingen, enz. Het cementstof bedekt onze vloer in Yendi, de bodem van onze auto, en we vinden het zelfs ‘s avonds in het badje van onze jongens. Wat gebeurt er? De laatste maanden waren er bouwprojecten in Tamale, in het dorp Sang en in Yendi, alles voor verschillende doelen.

In Tamale zijn we (the Bible Church of Africa - BCA) met behulp van de 'Stichting Verrekijker' in Nederland begonnen aan de eerste fase van het Hostel ‘Home of Hope’, in onze plaatselijke Dagbani taal ‘Tahima Yili’ (klik hier om hun website te bekijken en de vorderingen die we maken). Veel christelijke jongeren uit plattelandsgemeenschappen die hun basis- of vervolgopleiding afgerond hebben, hebben niet de contacten (mensen die hen onderdak bieden) of financiën om hun opleiding ver van huis te vervolgen, omdat deze opleiding niet in hun plattelandsgebied wordt aangeboden. Sommigen hebben wel familie bij wie ze zouden kunnen verblijven om hun opleiding te vervolgen, maar vaak zijn dat geen christenen, en onder toezicht en druk van familie zullen de jongeren hun christen-zijn opgeven. Sommige jongeren vinden onderdak in z.g. ‘kostscholen’ maar de plaatsen zijn daar beperkt, en ook daar is de sociale druk om het Christendom op te geven. Ook al vinden ze een plaats in een kostschool dan is vaak de leeromgeving verre van ideaal wat de schoolresultaten niet ten goede komt. Anderen die nog maar kort christen zijn, hebben tijdelijk onderdak nodig, omdat ze uitgestoten zijn door hun familie of leefgemeenschap. Door deze problemen krijgen veel kinderen niet de gelegenheid om de studie te voltooien, waaraan ze begonnen zijn maar wel willen afmaken Het doel van het Hostel is daarom voor een veilige omgeving te zorgen voor jongeren uit dorpen die in de regionale hoofdstad Tamale willen studeren. Het Hostel zal zorgen voor:

• een huis om in te wonen

• een christelijke omgeving

• geloofsondersteuning en -groei

• christelijke literatuur

• ondersteuning en aanmoediging bij de studie

• ouderlijke zorg, leiding en counselling

• materiële ondersteuning voor wie dat nodig heeft
  

'Abukari en Samuel inspecteren de bouw'

'Het mengen van zand en cement'

'IJzer vlechten'

In het dorp Sang heft BCA een kleine kerkgemeenschap. Vorig jaar verhuisde een van onze evangelisten naar dit dorp om leiding te geven aan de kerk. Omdat deze evangelist uit een ander dorp kwam, is het nodig dat er voor hem en zijn gezin een huis gebouwd wordt. Met behulp van het dorpshoofd van Sang heeft de kerk een groot bouwterrein gekregen om het huis te bouwen, en hopelijk op den duur een kerk. Er wordt een huis gebouwd met drie kamers. De financiering voor dit huis werd verschaft door de ‘Salt and Light Presbyterian Church' in de US.

'Het huis in Sang met onze evangelist Neindoo'

Door de uitbreiding van ons gezin en de regelmatige bezoeken van gasten hebben we meer kamers nodig in ons huis in Yendi. We bouwen er twee slaapkamers en een badkamer bij. Nederlandse steun stelde ons in staat om een begin te maken met dit “derde” bouwproject.

'De bouw bij ons huis in Yendi'

'Stenen dragen'

'Samuel helpt zand te halen'

Voor wie wil bidden:

DANK:

• voor mensen die mee willen helpen om op verschillende manieren mensen in Dagbon te steunen

• voor de gelegenheid om aan deze projecten te beginnen

BID:

• dat we in staat zullen zijn om alle projecten goed af te ronden

• dat de verschillende projecten echt zullen voldoen aan het doel waarvoor ze gebouwd worden

• voor financiering om een kerk voor de gemeente in Sang te realiseren

Training voor zondagsschoolleiders!

Begin dit jaar mocht ik (Joke) een tweedaagse opfriscursus organiseren voor zondagsschoolleiders van de gemeenten rond Yendi. We kwamen bij elkaar in een klein dorp DC Kura, ongeveer 20 km van Yendi. De huizen van het dorp liggen ver uit elkaar en er zijn weinig bomen. In deze tijd van het jaar, als de droge ‘harmattan’ wind waait, is alles erg stoffig en het is zelfs koud. Gelukkig heeft de Bible Church of Africa (BCA) een kleine kerk in het dorp en daar vonden we onderdak en hielden we onze training. Lydia, een vrouw uit Yendi, die ons al meer dan 7 jaar thuis helpt, kwam ook mee om op Micah te passen terwijl ik les gaf.

'Zondagsschoolleiderscursus in de dorpskerk'

Het was al meer dan een jaar geleden dat we onze laatste training hadden en het werd daarom tijd om elkaar te zien, niet alleen om de lessen, maar ook om elkaar te bemoedigen om dit werk voort te zetten. De leiders die de cursus volgden leiden allemaal een zondagsschool voor kinderen in hun eigen dorp. Sommige leiders hebben maar een paar kinderen in hun groep, terwijl anderen bijna 70 kinderen hebben! De meeste leiders hebben geen enkele opleiding gehad en omdat er in de locale taal nog geen materiaal is ontwikkeld, werken we samen met de leiders om ons eigen lesmateriaal te ontwikkelen. We lezen samen Bijbelgedeelten, bestuderen die en proberen te begrijpen wat die gedeelten ons willen leren. Dan proberen we het verhaal zó te vertellen dat het door kinderen begrepen kan worden en voor hun aantrekkelijk is en dat de lessen doorgegeven worden die het verhaal leert over God, Jezus, de mensen of satan. Voor de leiders is het een grote uitdaging om hun eigen lessen voor te bereiden. In het verleden gebruikten ze cassettes, en platenboeken maar deze zijn zo vaak gebruikt, dat het tijd is voor iets nieuws. Bovendien groeit de kerk en de leiders moeten meegroeien en aangemoedigd worden om zelf de Bijbel te bestuderen en de lessen door te geven.

Naast de voorbereiding van de Bijbelse lessen leren we de leiders hoe ze de kinderen bij het verhaal moeten betrekken en hun aandacht erbij moeten houden door het zingen van liedjes, toneelstukjes opvoeren , teksten leren onthouden en spelletjes doen. En dat bracht een hoop plezier en hield ons warm zoals de foto’s tonen.

'spelletjes leren'

We zijn van plan om in November een uitgebreidere training te organiseren, voor oude en nieuwe leiders. We willen materiaal in het Dagbani en Likpapan (de taal van de Konkomba mensen) vertalen als leidraad voor onderwijzers, om ze te steunen in hun lesvoorbereiding en meer materiaal (vooral plaatjes) zoeken, die de leiders bij het onderwijs aan de kinderen kunnen gebruiken. We willen ook proberen vrouwen te betrekken bij de zondagsschoolleiding. Dat is ook een uitdaging, omdat er maar erg weinig vrouwen zijn die kunnen lezen. Daarom bereiden we een intensieve alfabetiseringscursus voor die gevolgd kan worden door een aantal vrouwen uit onze gemeenten.

Voor wie wil bidden:

DANK GOD VOOR:

• de betrokken leiders die de noodzaak zien om de Bijbellessen door te geven aan de kinderen



• de mogelijkheid die we hadden om een cursus te geven en de bemoediging die dat aan ons allen gaf

BID:

• voor wijsheid, inzicht en creativiteit voor de leiders om de Bijbelverhalen te begrijpen en door te geven



• dat de leiders een manier mogen vinden om de bijeenkomsten interessant en plezierig te maken zelfs met heel weinig of geen lesmateriaal



• dat door de zondagsschool het leven van de kinderen wordt veranderd, daar de meeste (ongeveer 90%) uit niet-christelijke gezinnen komen



• voor manieren om de belangstelling van vrouwen te wekken voor alfabetisering en hun betrokkenheid bij het leiden van de kinderen

Ons werk steunen – hoe u ons kunt helpen

Wij voelen ons erg bevoorrecht dat we onder de mensen van Noord Ghana kunnen wonen, werken en hen mogen dienen. We weten dat we dit werk niet uit ons zelf kunnen en we zijn God dankbaar dat Hij voor mensen zorgt die naast ons willen staan en ons geestelijk en praktisch willen steunen. Als u ook ons werk wilt steunen dan volgen hier mogelijkheden:

Door Gebed:
Wij zouden blij zijn als jullie regelmatig willen bidden dat wij in staat zullen zijn om het werk te doen waarvoor God ons heeft geroepen.

Wij zullen regelmatig onze gebedsonderwerpen op deze blogsite vermelden in de sectie 'Bidden en Danken', en details vermelden van gebedsonderwerpen in de blog hoofdstukken

Als jullie ook een kopie van onze nieuwsbrief willen ontvangen, dan kunnen jullie contact met ons opnemen via yakubufamghana@googlemail.com. We zullen dan jullie adres opnemen in onze mail lijst.

Door te Geven:
Onze financiële ondersteuning komt van kerken, personen, familie en vrienden. Wij geloven dat God mensen ertoe brengt om ons werk te steunen en dit schenkt vreugde aan ons als ontvangers maar ook aan de gevers die ons steunen. De financiële steun die we ontvangen speelt een cruciale rol in de uitbreiding van Gods Koninkrijk, omdat wij in staat gesteld worden Hem te blijven dienen op de plaats waar Hij ons, naar onze vaste overtuiging, geplaatst heeft.

Als jullie ons als gezin zouden willen steunen, of met ons willen deelnemen aan één van onze speciale projecten, dan willen we graag van jullie horen. Voor meer informatie, stuur een email naar:
yakubufamghana@googlemail.com.

Onze woonomgeving

We wonen in een klein dorp, Kuga, net buiten de districtshoofdstad Yendi in het noorden van Ghana. Yendi ligt ongeveer 1 uur per auto van Tamale (de hoofdstad van de noordelijke regio). Van daar naar Accra (de hoofdstad van Ghana aan de zuidkust) is een reis van 12 uur.

De meeste mensen in het dorp Kuga wonen in z.g. ‘compounds’. Deze huizen bestaan uit een aantal vierkante of ronde losstaande vertrekken gebouwd in een cirkel. Deze huizen zijn gebouwd van leem en het dak bestaat uit gras.

De wat rijkere mensen bouwen één gebouw, dat een aantal vertrekken bevat, in plaats van meerdere losstaande vertrekken. Ze gebruiken een mix van leem en cement voor deze gebouwen en gebruiken golfplaten voor het dak in plaats van gras, omdat deze platen veel duurzamer zijn. Hoewel de huizen en vertrekken vaak tamelijk klein zijn, is het verbazingwekkend om te zien hoeveel mensen er ’s avonds in kunnen om te eten en te slapen. Het is geen uitzondering dat één vertrek ruimte biedt aan meer dan 10 mensen (kinderen inbegrepen).

'Ons huis in het dorp Kuga, Yendi'

'De compound van een buurman gemaakt van leem en gras'

'Het huis van een buurman met golfplaten'

Wie we zijn en wat we doen

Het is inmiddels zo'n dertien jaar geleden dat Joke richting Ghana vertrok. Ze werd uitgezonden door de Baptisten Gemeente Hoogeveen en werkt voor Wycliffe Bijbelvertalers in een alfabetiseringsproject onder de Dagomba mensen in het noorden van Ghana. In het gebied waar Joke werkt, is slechts zo'n 5% van de mensen Christen; het analfabetisme onder volwassenen ligt rond de 80%. Aangesproken door de woorden in de brief aan de Romeinen ‘Hoe zullen zij dan Hem aanroepen, in wie zij niet geloofd hebben? Hoe geloven in Hem, van wie zij niet gehoord hebben? Hoe horen zonder prediker?’ voelde Joke dat God haar riep om betrokken te raken bij juist dit werk.

In Dagbani is een spreekwoord dat zegt: ‘Zilinsi ngmani yung, bangsim nye neesim’, wat betekent: ‘onwetendheid is als de nacht, wijsheid is als licht.’ Door alfabetiseringswerk wordt het woord van God toegankelijk voor de Dagomba’s en schijnt er licht in hun duisternis. Alfabetisering leidt ook tot het vergaren van veel andere kennis over bijvoorbeeld gezondheid, landbouw, handel, cultuur, hygiene, enz. Ook deze kennis is belangrijk voor de Dagomba’s om zich verder te kunnen ontwikkelen en hun leefsituatie te verbeteren. Woord en daad gaan daarom ook binnen het alfabetiseringsprojekt samen. Het geleerde wordt in praktijk gebracht in het leven van alledag maar ook in kleinschalige ontwikkelingsprojekten. Door de mensen te helpen zich verder te ontwikkelen en hun noden te verlichten, wordt er een brug geslagen om hen ook over God te vertellen.

Joke werkt nauw samen met de veelal kleine Dagomba kerken die in het gebied gevestigd zijn. Die samenwerking bracht haar in contact met dominee Abukari met wie ze in Juni 2000 trouwde. Omdat het analfabetisme in het gebied zo groot is, zijn ook onder de leden van de kerkjes maar weinig mensen die onderwijs genoten hebben. Om de kerkjes levensvatbaar te maken is onderwijs en training van zowel leden als leiders daarom erg belangrijk. Abukari begeleidt zo’n 20 kerkjes van de ‘Bible Church of Africa’ in het gebied rond Yendi en traint haar leiders en leden. Hij leidt ook een Bijbel Correspondentie Cursus van de organisatie ‘Çall of Hope’, die gevestigd is in Tamale.

We worden altijd bemoedigd als we zien hoe de jonge Dagomba christenen zonder veel theologische kennis getuigen van Gods kracht en aanwezigheid in hun leven; zijn bescherming, hulp, genezing en bevrijding. De essentie van het werk is niet het feit dat wij (Abukari en Joke) zijn uitgezonden, maar dat God genadig is en dat zijn standvastige liefde nooit ophoudt en geen grenzen kent. God is de God van de hele wereld en de werkelijke zendeling is God Zelf.

We hebben twee kinderen, Samuel (2005) en Micah (2007).